Barbara Prammer is dood

Ondanks de conflicten in Gaza en  de Oekraine, was het voor de Oostenrijkse televisie gisteren toch het belangrijkste niews: Barbara Prammer, de voorzitter van het Oostenrijkse parlement, is overleden. Helemaal verrassend kwam haar dood niet. Al een jaar geleden had Prammer bekend gemaakt dat zij aan kanker leed. Hoewel zij een tijd uit de roulatie was, had zij zich toch weer kandidaat gesteld bij de parlementsverkiezingen en was ook herkozen tot voorzitter. Hoewel het de laatste weken rustig rond haar geworden was, leek het erop also zij de ziekte had overwonnen. 


Met Prammer verliest Oostenrijk in elk geval één van zijn meest geliefde politici. Op de ranglijsten stond zij steevast op de tweede plaats na president Heinz Fischer. Voor velen was zij ook de logische kandidaat als opvolger van Fischer en de eerste vrouwelijke president van Oostenrijk. Waarom was Prammer zo populair? Zij was niet echt een charismatische persoonlijkheid en vanwege briljante redevoeringen is zij ook nooit opgevallen. Het geheim van haar succes was waarschijnlijk dat zij één van de ene kant een sympathieke en integere indruk maakte, maar aan de andere kant een vrouw met idealen was. Prammer was een overtuigde feministe, maar geen haaibaai. Ook vanwege haar ogen en haar ranke gestalte was haar bijnaam bij de mannen het Rehlein (reetje).

Barbara Prammer stamde uit een echt rode familie in Ottnang am Hausruck in Opper-Oostenrijk. Aangezien zij aan den lijve ondervond dat vrouwen niet dezelfde kansen kregen als mannen, was zij al vroeg actief in de vrouwenbeweging. In 1991 werd zij de eerste vrouw in de deelstaatsregering van Opper-Oostenrijk. In 1997 werd zij Minister van Vrouwenzaken in het kabinet-Klima. Hoewel één van haar voorgangsters - Johanna Dohnal - nog altijd dè symboolfiguur van de vrouwenemancipatie in Oostenrijk is, was het niet echt een belangrijke post. Nogal pijnlijk was dat haar eigen echtgenoot door zijn secretaresse van ongewenste intimiteiten werd beschuldigd. Prammer stelde zich in het conflict zo neutraal mogelijk op. Hoewel haar man werd vrijgesproken, liet zij zich later scheiden. De beiden hadden twee kinderen en één kleinkind. 



Rehlein Prammer bij haar beediging als minister in 1997

Het meest succesvol was Prammer echter als voorzitster van het parlement. Hoewel haar rustige en zakelijke manier van voorzitten over het algemeen gewaardeerd werd, had zij regelmatig conflicten - niet alleen met de oppositie, maar ook met de regeringspartijen. In 2011 oefende zij harde kritiek op de christen-democratische Minister van Financien Josef Pröll, toen die de miljardennota op het allerlaatste moment presenteerde. In 2007 nam zij deel aan een protestdemonstratie tegen de uitwijzing van het Albanese meisje Arigona Zogaj. FPÖ-voorzitter Heinz-Christian Strache bestempelde haar als "beschermheilige van het asielmisbruik". Tot het einde toe bleef Prammer een idealiste die zich inzette voor de zwakken in de samenleving.

Door de eerlijke en open omgang met haar ziekte - een schril contrast met de manier waarop Oostenrijkse politici in het verleden hun gezondheidsproblemen verzwegen - bereikte haar populariteit waarschijnlijk een hoogtepunt. "Het is niets voor mij op alleen thuis te zitten en te piekeren," had zij geantwoord op de vraag waarom zij weer begonnen was met werken. "Iedereen moet zijn of haar eigen weg vinden. In die zin zou ik graag een voorbeeld willen zijn." In plaats van de eerste vrouwelijke president van Oostenrijk werd het een stil einde voor een vrouw die nooit haar rust verloor. Barbara Prammer werd 60 jaar oud. 

Reacties