Sebastian Kurz (bron: Expa)
Wanneer er bij de verkiezingen van gisteren één ding verrassend was, dan was het wel welke mogelijke regering opeens in ieders mond is: een coalitie tussen de twee winnaars de christen-democratische ÖVP van Sebastian Kurz en de Groenen. Dat Kurz als winnaar uit de bus zal komen, had eigenlijk iedereen wel verwacht. In elke opiniepeiling lag zijn partij duidelijk op de eerste plaats. En met meer dan 37 % en een plus van 5,6 % was hij ook de grote winnaar. Maar ook de Groenen o.l.v. Werner Kogler hadden veel reden tot tevredenheid. Waren zij bij de vorige verkiezingen nog onder drempel van 4 % gebleven waren, hadden zij nu met 14 % het beste resultaat uit hun geschiedenis.
En wat wellicht belangrijker was: samen beschikken beiden partijen over een
meerderheid en zouden een regering kunnen vormen. Is zo'n coalite
überhaupt denkbaar? Kurz is rechts en de Groenen zijn duidelijk een
linkse partij. Sinds Kurz eind 2017 een coalitie met de
rechtspopulistische FPÖ gevormd heeft, is voor hij de groene achterban
de grote boeman. Wat voor die "onmogelijke" regering spreekt, is
dat andere combinaties nog grotere nadelen zouden hebben.
Kogler & Kurz (bron: APA)
Het is geen
geheim dat Kurz het liefste opnieuw met de FPÖ in zee zou willen gaan.
Waar vriend en vijand het over eens zijn, is echter dat hij een instinct
voor de macht heeft. En een regering met de FPÖ zou op dit moment geen goed idee zijn. Met een minus van 10 % was de FPÖ de grote verliezer van gisteren en zij heeft met grote schandalen te kampen, die nog niet zo snel voorbij zijn. En het valt niet te ontkennen dat de partij de laatste jaren steeds verder naar rechts is opgerukt. Er gaat nauwelijks een dag voorbij zonder dat weer een "nazi-uitlating" van een FPÖ-politicus naar boven komt of dat over de contacten van de FPÖ met de extreem-rechtse identitaire beweging gesproken wordt. En tijdens zijn verkiezingscampagne had Kurz zelfs voorgesteld om de Indentitären te verbieden. Nog een keer een coalitie met de FPÖ zou onherroepelijk tot protesten in binnen- en buitenland leiden.
Het zal zeker niet makkelijk worden wanneer de ÖVP en de Groenen daadwerkelijk aan tafel gaan zitten om een regering te vormen. Het migratiethema dat twee jaren geleden de politiek beheerste, is weliswaar niet meer zo relevant, maar vooral op sociaal-economische gebied zijn er toch grote verschillen. In 2002 werd ook al onderhandeld over een dergelijke coalitie, wat uiteindelijk op een mislukking uitliep. De toenmalige ÖVP-voorzitter Wolfgang Schüssel koos uiteindelijk voor de FPÖ, die in vergelijking met nu echter een hele makke en gematigde indruk maakte.
Rendi-Wagner (l.) & Meinl-Reisinger (bron: APA)
Natuurlijk waren er ook twee vrouwen die bij de verkiezingen een centrale rol speelden: Pamela Rendi-Wagner, de lijsttrekster van de sociaal-democratische SPÖ en Beate Meinl-Reisinger van de liberale NEOS. Nee, het was niet het resultaat dat Rendi-Wagner gehoopt had. Dat gaf zij zelf toe. Min 5 % en met minder dan 22 % het slechtste resultaat uit de geschiedenis van de partij. Tijdens de verkiezingscampagne maakte Rendi-Wagner weliswaar niet zo'n slechte indruk, maar als kanselier zien de Oostenrijkers haar blijkbaar nog niet.
Meer reden tot vreugde had Beate Meinl-Reisinger die met een plus van 2,5 % de kleine winnaar was. Het is frappant hoe goed zij er in geslaagd is uit de schaduw van haar voorganger Matthias Strolz, de oprichter van de partij te komen. Het is ook niet uitgesloten dat de NEOS uitgenodigd worden voor een regering met de ÖVP en Groenen. Met drie partijen is het natuurlijk nog lastiger dan met twee, maar wellicht kunnen de NEOS voor beide partijen een nuttige bondgenoot zijn. Voorlopig is dat allemaal speculatie. Op donderdag zal met de briefstemmen het uiteindelijke resultaat bekend worden en pas dan kan president Van der Bellen een formatieopdrachte geven.



Reacties
Een reactie posten